IK

Het was een stormachtige vrijdag de 13e in het jaar 1984. De wind suisde langs de ramen en woei langs een huis te Delft. Toen besloot de wind om even te gaan liggen, en precies op dat moment werd er een klein mensje geboren. Een jongetje! en men noemde hem 'Guido'.
Guido was een vrolijke kleine, en kleine mensjes worden groot, zo ook Guido. Vliegeren, belletje trekken, voetballen op straat, in de regen in een lataarnpaal klimmen, al duimend op de bank naar Telekids kijken. Later niet meer duimen, maar te laat, en toch een beugel moeten dragen. Drama-les op de middelbare school, gedichten voordragen op verjaardagen, toneelstukken spelen op de Vrije Hogeschool.
Tanden recht, borst vooruit, Guido wordt acteur.

Inspiratie

Theater op straat prikkelt mijn fantasie. Als ik op straat loop, zie ik overal om me heen gekke of interessante beelden, absurde situaties, grappige confrontaties, hilarische personages, fysieke trekjes van personen, alle soorten en maten van emoties, de meest veelzeggende blikken in ogen en ga zo maar door.
Een andere inspiratie voor mij is tekst en taal. Je hebt een tekst, honderden mogelijkheden, dan ga je zoeken, puzzelen, de tekst analyseren, spelen met nuances en timing en geeft er tenslotte je eigen draai aan. Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om met teksten van Shakespeare te puzzelen.

Visie

Het fascinerende van theater vind ik dat je inzicht kunt krijgen in mensen waar je normaal gesproken een vooroordeel over zou hebben of met een boog omheen zou lopen. Met theater kun je een kijkje nemen in de mogelijke wereld van je asociale buurman, de nichterige kapper, het blonde knappe meisje met haar hockeysticktas over haar schouder, gekke oom Joep, meester Daan-de-banaan-met-een-schilletje-eraan, boer Tom die praat met consumptie en bang is voor vliegtuigen, de altijd biddende allochtoon in zijn tuin, het kleinkind dat nog net niet kan praten, maar wel probeert te communiceren en Hans.
Een verhaal vertellen over de wereld achter het sleutelgat.